PATU BIDEGABEA

 

Hona hemen gurutzaden garaia.

Leiho itxian barna, txoriak tematu egiten dira

akuarioko arrainak bezala mintzatu nahian.

Denda baten erakusleiho aurrean

andre eder batek irri egiten du.

Zoriona ez zara lakrea baino

eta nik igaro egiten dut su ergel batek nola.

Zaintzaile mordo bat jazartzen ari zaio

babesleku batetik ihes egindako tximeleta ez-kaltegarriari.

Parpailazko praka bilakatzen da ene eskuetan,

eta zure haragia arranoarena,

o ene ametsa, laztantzen zaitudanean!

Bihar ehorzketak doan izanen dira

ez da marranta gehiagorik izanen

lilien mintzoa elekatuko da

orduko argi ezezagunek argituko dute.

Baina gaur gaur da.

Ene hastapena hurren da, sentitzen dut,

ekaineko garia bezain.

Jendarmeok, jarri eskuburdinak.

Estatuak desbideratu egiten dira, men egin gabe.

Haien idulki azpian inskribatuko nituzke nik laidoak

eta ene etsairik okerrenaren izena.

Han, urrun, ozeanoan barna,

bi uren artean

emakume gorputz eder batek

atzera egiten ditu marrazoak.

Igo egiten dira ur azalera, airean beren buruari so egitera,

eta ez dira ausartzen bularrei,

bular zoragarriei kosk egitera.