IRATZARTZEAK

 

Bitxia da noizbait gau betean esnatzea.

Lozorroan zela norbait ate joka aritu da

Eta gauerdiko hiri harrigarrian, erdi iratzarria erdi oroitua,

Burrunbaka ari dira kalez kale garajeetako ateak

Nor ote da bisitari gautar hori, bisaia ezezagun hori,

Zeren bila etorri da, zer espiatzera

Eskale bat da, ogi eta aterpe eske

Lapur bat da, txori bat da,

Geure isla da izotzean

Gardentasun-leize batetik itzulia

Gugan sartu nahirik

Ohartzen da, orduan, aldatu egin garela

Giltzak ez duela jada mugiarazten

Gorputzen ate misteriotsuaren sarraila

Segundo batzuk baino pasatu ez badira ere utzi gintuenetik

Argia itzaltzen den une kezkagarrian

Zer bihurtzen da orduan?

Non dabil alderrai? Sufritzen al du?

Hori al da mamuen jatorria?

Ametsena?

Damuen jaiotza?

Ez jo berriz ere ene atean, bisitari hori.

Ez dago tokirik ene etxean, ene bihotzean

neure buruaren antzinako irudientzat.

Ezagutuko nauzu agian, nik ez nuke sekula zu ezagutzen jakinen