Neira Vilas, Xose. Galiziar idazlea (Gres, Pontevedra, 1928). 1949an Buenos Airesa joan zen, eta handik La Habanara 1960an. Emigrazioaren gorabeherak eta gaztaroko oroimenak dira Xose Neira Vilas-en lanetan gai nagusiak. Lan garrantzizkoenak: Memorias dun neno labrego, Camiño bretemoso, Remuiño de sombras, Galegos no Golfo de Mexico (1980).

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

Trakl, Georg. Poeta austriarra (Salzburgo, 1887 - Krakovia, 1914). Farmazia ikasketak egin zituen. 1914an gerran parte hartu zuen botikari gisa. Gerrak eragin handia egin zion eta han ikusi zituen krudelkerien ondorioz, buruko gaitz batek jota erietxe militarrean sartu zuten. Droga gehiegi hartuta pozoiturik hil zen. Traklen lana laburra baina trinkoa da. Samurtasunaren nostalgia lehertzear den ekaitzaren etorrerarekin lotzen du eta etengabea da berarengan gaizkiaren obsesioa. Estilo zakarra eta bizia du oso, irudi bitxiez josia; koloreek, errealitatearekin batere zerikusirik ez dutenek, zentzu sinbolikoa dute eta bere pentsamendua alegoria hertsien bidez ematen du. Rimbaud, Baudelaire eta sinbolista frantsesen eragina nabaria da bere lanetan. Haren obra aipagarri batzuk: Totengan (1906, Arimen eguna), Fata Morgana (1906), Aus goldenem Kelch (1939). Gedichte (1913, Olerkiak), eta Sebastian im Traum (1915, Sebastian ametsetan).

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

Malraux, André. Frantes idazle eta politikaria (Paris, 1901 - Créteil, 1976). Indotxinan izan zen hango arkeologia aztertzeko asmoz eta geroago Txinara joan zen. Txinan harremanak izan zituen komunistekin; Txinako iraultzaren garaikoak ditu Les conquérants (1928, Konkistatzaileak) eta La condition humaine (1933, Giza izatea) eleberriak eta La tentation de l'Occident (1926, Mendebalaren tentazioa) saiakerak. 1935ean Alemaniara joan zen, Giderekin batera, eta nazien giroa ezagutu zuen han. Malraux-ek Dimitrov buruzagi komunistaren alde jokatu zuen garai hartan. Bidaia hartatik atera zuen Le temps du mépris (1935, Mespretxurako sasoia) eleberrirako gaia. Handik urtebetera, Espainiako Gerra Zibila hasi eta, Errepublikaren aldeko Nazioarteko Brigadetan izena eman zuen. 1937an zauritua izan zen, eta urte hartan bertan, L'espoir (Itxaropena) eman zuen argitara; filme bat ere egin zuen garai hartako gertakarietan oinarriturik. Bigarren Mundu Gerran De Gaulleren aldean egon zen, Frantziako erresistentzian. Gerra hartako bizikizunek eman zioten Les noyers de l'Altenburg (1943, Altenburg-ko intxaurrondoak) eleberrirako oinarria. Gerra bukatu eta, De Gaulle jeneralaren propaganda idazkari izan zen, eta kulturako ministro 1958tik aurrera. Garai hartan estetikari eta artearen filosofiari buruzko lanak idatzi zituen: Psychologie de l'art (1947-50, Artearen psikologia), Les voix du silence (1951, Isiltasunaren ahotsak), Le musée imaginaire de la sculpture mondiale (1951, Munduko eskulturen alegiazko museoa), La métamorphose des dieux (1958, Jainko itxuraldaketa). 1967an, Antimémoires (1967) izeneko oroitzapen liburua eman zuen argitara.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

[Idazleari buruzko informazioa]