Sastre, Alfonso. Idazle espainiarra (Madril, 1926 - Hondarribia, 2021). Bai kritika bidez, nola antzerkigile gisa, espainiar antzerkigintzaren eraberritzaile handienetako bat izan zen. 1950ean, Manifiesto por un teatro de agitación social idatzi zuen: antzerki komertzialaren kontra eta gaia gizarte arazoetatik hartzearen alde egiten du bertan; eta bere obra guztia, funtsean, leial izan zaio adierazpen horri. 1949an, Cargamento de sueños idatzi zuen, antzerki inpresionista egiteko saio bat. Antzerki lan ezagunena handik lau urtera argitaratu zuen: Escuadra hacia la muerte (Eskuadra bat heriotz bidean), frankismoaren kultura ofizialarekin erabat hausten duen obra. Han daude handik aurrera Sastrek erabili dituen gaiak: askatasuna, zapalketa, politika aginpidea, iraultza, bortxa eta errua. Sastrerenak dira, besteak beste: El pan de todos (1953, Guztion ogia), Tierra roja (1954, Lur gorria), Muerte en el barrio (1955, Auzoko hilketa, Josu Zabaletak euskarara itzulia), Guillermo Tell tiene los ojos tristes (1955, Gillen Tell-ek begiak triste, Josu Zabaletak euskarara itzulia), En la red (1959, Sarean), La sangre de Dios (1955, Jainkoaren odola), Ana Kleiber (1956), La sangre y la ceniza (1965, Odola eta errautsa), Ejercicios de terror (1970, Izu ariketak), Ahola no es de leil (1980, Ez da bale egiteko oldua, Goaz Taldeak euskaratua), Bazterrean utzitako panpinaren ixtorioa (1984, Mikel Lasak euskaratua), La taberna fantástica (1985, Ostatu miragarria). Frankismoaren azken urteetatik hona, Alfonso Sastre oso lotuta egon zen Euskal Herriarekin.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

Casona, Alejandro. Espainiar antzerkigilea (Tineo, 1903 - Madril, 1965). Obra nagusiak: La sirena varada (1933), ospe handia lortu zuen Nuestra Natacha (Gure Natacha, 1935), Prohibido suicidarse en primavera (Debekatua udaberrian buruaz beste egitea, 1945), La barca sin pescador (1945, Txalupak jaberik ez, Maria Dolores Agirrek euskarara itzulia), Los árboles mueren de pie (Zuhaitzak zutik hiltzen dira, 1949) eta La dama del alba (Egunsentiko dama, 1944) dira.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

Neto, António Agostinho. Angolako politikaria, poeta eta medikua (Icolo e Bengo, 1922 - Mosku, 1978). Angolaren Askapenerako Herri Higikundea (MPLA, 1956) izenekoaren sortzaileetako bat izan zen kolonialismoaren garaian. Espetxean bi urtez egon ondoren 1962. urtean Marokora ihes egin eta MPLA-ren lehendakari aukeratu zuten. 1975ean Angolak burujabetasuna lortu zuenean Netok behin-behineko gobernuan parte hartu zuen. Gerra zibilean (1974-1976) errepublikako lehendakari aukeratua izan zen (1975). Poesia liburuak argitaratu zituen.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]