Manuel María. (Jaiotza izenez, Manuel María Fernández Teixeiro). Idazle galiziarra (Otero de Rey, 1930 - Coruña, 2004). Espainiako Gerra Zibilaren ostean Galizian izan den olerkari handienetako bat da Uxío Novoneyrarekin batera. Manuel Maríaren poesiagintzan, hasieran existentzialismoa eta ondoren gizarteko arazoen salaketa dira gaiak. Harreman estua izan du Euskal Herriarekin, Gabriel Arestiren bidez. Kontakizunak eta antzerki lanak ere idatzi ditu. Lan azpimarragarrienak: Muñeiro de bretemas (1950, Laino errotaria), Advento (1954), Terra Cha, Morrendo a cada intre (1952), Documentos personaes (1958) Mar maior (1963, Itsaso nagusia), Proba documental (1968), Versos pra un país de minifúndios (1969), Remol (1970, Hauspea).

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

Tennyson, Alfred. Ingeles poeta (Somersby, Lincolnshire, 1809 - Aldworth, Surrey, 1892). Victoria erreginaren garaiko poetarik garrantzitsuenetakoa izan zen. 1827. urtean bertso bilduma txiki bat argitaratu zuen anaiarekin batera: Poems by two brothers (Bi anaien poemak). Hurrengo urtean Cambridge-ko Trinity College ikastetxean ikasten hasi zen eta han A.H. Hallam-en lagun egin zen. 1830. urtean Poems Chiefly Lyrical (Poema lirikoak bereziki) bakarkako lehen liburua argitaratu zuen. Hurrengo urtean ikasketak utzi behar izan zituen aita hil zitzaionean. 1832. urtean bere bigarren poema bilduma argitaratu zuen: Poems (Poemak), The Lotus Eaters (Loto jaleak) eta The Lady of Shalott (Shalott-eko dama) poema ezagunak haien artean. 1833. urtean bere lagun Hallam-en heriotzak eragin handia izan zuen beregan, eta In memoriam (1850) obra idazteari ekin zion haren ohoretan. Ia hamar urte ezer argitaratu gabe egon ondoren, 1842. urtean hirugarren poema bilduma argitaratu zuen, Ulysses eta Locksley poemak barne, eta 1847. urtean The Princess (Printzesa) kontakizun poema bilduma. 1853. urtean Wight uhartera erretiratu zen eta han egon zen 1869 arte. Garai hartan ere obra ugari argitaratu zuen: Ode on the Death of the Duke of Wellington (1852, Wellington dukearen heriotzari eskainitako oda), Maud and other Poems (1855, Maud eta beste poema batzuk), Idylls of the King (1859, Erregearen Idilioak), Enoch Arden (1864). 1875-1879 bitarteko urteetan historiari buruzko hiru drama idatzi zituen: Queen Mary (Maria erregina), Harold eta Becket. Poesian erabili zuen teknikarengatik, eta hizkuntzan eta pentsamenduan sakondu izanagatik maisu handitzat hartua izan da, bere garaiko gizarteak haren lanak ongi hartu ez zituen arren.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]