Ferrater, Gabriel. Kataluniar poeta (Reus, 1922 - Sant Gugat del Valles, 1972). Matematikako ikasketak egin zituen Bartzelonako unibertsitatean. Poema intimoak, sentipenezkoak eta erotikoak idatzi zituen. Obra nagusiak: Da nuces pueris (1960), Menja't una cama (1962, Jan ezazu hanka bat) eta Teoria dels cossos (1966, Gorputzen teoria). 1968an bere poemen bilduma bat eman zuen argitara, Les dones i els dies (Emakumeak eta egunak) izenburupean. Orobat hizkuntzalaritza eta literatura kritika lan bikainak argitaratu zituen. Bere buruaz beste egin zuen.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

Balzac, Honoré de. Idazle frantsesa (Tours, 1799 - Paris, 1850). Hamalau urterekin Parisa joan zen bere familiarekin; bi legegizonekin aritu zen han lanean. Hogei urte zituela familiarekin ados jarririk, bi urteko epea hartu zuen bere idazle bokazioa frogatzearren. Bere lehen lanek —izengoitiz sinatuta argitaratuak— ez zuten arrakastarik lortu. 1822an Mme de Berny-rekin harremanetan jarri zen; honek aristokraziaren mundua ezaguterazi zion eta diru laguntza eskaini. 1825etik 1828ra bitartean zenbait negozio abiarazi zuen, baina batere onik gabe. Handik harat, amodiozko atxikimendu ugariekin batean, literatura lan joria eta funtsezkoa burutzeari ekin zion hogei urtez bete-betean. 1829an jadanik bere izenez sinaturiko La physiologie du mariage saioak eta Le Dernier Chouan eleberriak —1841ean Les Chouans izango zenak— entzute handia eman zioten. Eleberriak etengabe argitaratzen jarraitu zuen, horien artean: Une passion dans le désert (1830), La peau de chagrin (1831), Le curé de Tours (1832), Eugénie Grandet (1833). Laster, eleberri bateko pertsonaiak besteetan ere agerterazteko ideia otu zitzaion, era horretara gizarte oso bat moldatzeko moduan. Le Pére Goriot (1834) eleberrian lehen aldiz abiatu zen bide horretan barna. n Balzac-ek laurogeitamabost bat eleberri idatzi zuen, La Comédie Humaine izenburupean bildurik. Gainera, hogeitamar ipuin (Les Contes drolatiques, 1832-1837) eta bost antzerki idatzi zituen. Egunkarietan eta aldizkarietan Balzac-en sinadura guztiz preziatua zen. Gutun ugari idatzi zuen; 1850ean haren emazte bihurtu zen Eveline Hanska-rekin, bereziki, gutun truke luze bezain interesgarria izan zuen. n Balzac-en prosak Frantziako gizarte osoa azaltzen dio irakurleari, berak zioenez «erregistro zibilarekin lehian». Frantses gizartearen irudi hau moldatzearren, Balzac-ek estetika errealista erabili zuen, xehetasunez beteriko deskripzio eta erretratuak eginez. Kontatzailearen antzeak eta pertsonaien gorabehera psikologikoen eta sozialen analisi sakonak eman diote eleberri bilduma honi literatura modernoan merezimendu osoz lortua duen lehen mailako lekua.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

Nanni Balestrini. (Milan 1935 – Erroma 2019) Militante politikoa izan zen eta Italiako 1968an parte hartu zuen. Novissimi eta Gruppo 63 neoabangoardietako kidea izan zen. 1977ko mugimenduaren ostean erbestearen eta espetxearen artean hautatu behar izan zuen. 2003an, Vogliamo tutto-ren (Dena-dena nahi dugu, 1971) berrargitalpeneko hitzaurrean galdetu zuen makinek eta ordenagailuek lan handia egin bazezaketen zergatik ez ote genuen guztiok aberastasunaz eta lanik gabeko denboraz profitatzen. Idazlea eta militantea izan zenez Italiako berunezko hamarkadak kontatzeko hankabiko ordezkari nabarmen bat da. Blackout (1980) poema polifonikoa idatzi zuen: Demetrio Stratosen heriotza, idazlea bera inkriminatu zuen «apirilak 7ko kasua», Frantziako erbestea eta Mont Blanceko gida batetako aipuak batuz. Poema hark argazkiak eta testuak zituen, musika ere izan behar zuen baina ez zuten konposatu. Gli invisibili (1987) eta L’orda d’oro (1988) dira geure inguruan gehien zabaldu diren bere beste bi lanak: lehena eleberria, bigarrena saiakera.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]