Chamisso de Boncourt, Adelbert von. Idazle alemaniarra (Boncourt, Champagne, 1781 - Berlin, 1838). Jatorriz frantsesa zen; Izuaren garaian joan zen Alemaniara (1792). 1815ean itsasoratu zen mundu osoan barrena izadiari buruzko ikerketak egiteko asmotan. Bidaldia amaitu eta Berlingo Botanika Museoaren zuzendari izendatu zuten. Bidaia honen fruitu, Munduaren inguruko bidaia liburua eman zuen argitara geroago, 1836an. Peter Schlemihls wundersame Geschichte (1824, Peter Schlemihl-en istorio miresgarria) lana erbestean dagoenaren aitorpena da, itzala galdu zuen gizon baten historia; bertan, errealitatea eta fantasia nahasten dira etengabe eta ez da bertan kutsu autobiografikorik falta. Poema ugariren egilea da: Frauenliebe und Leben (Emakumeen amodioa eta bizitza), 1833. urtean Musen Almanaka aldizkariko zuzendari izendatu zuten. 1828. urtean Chamissok Des Basquen Etcheons Klage (Etxahun euskaldunaren kexua) poesia Etxahun Barkoxe Zuberoako koblakariari idatzi eta eskaini zion.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

Andreiev, Leonid Nikolaievitx. Errusiar idazlea (Orel, 1871 - Mustamäggi, Finlandia, 1919). Lege karrera labur baten ostean idazteari ekin zion, Gorkik hartarako bihotz emanik. Bazen behin... bere lehen eleberri laburrak ospea ekarri zion. Sexu kontuak errealismoz tratatu zituen Lezea eta Lainopean (1902) eleberri laburretan eta kritika gogorrak bildu zituen. Horietan eta 1906an agertuko zen Gobernaria izenburukoan agerikoak ziren Gorkiren errealismoa eta Tolstoiren giro tragikoa, bizitzaren zentzugabetasunaren kontzientziarekin batera. Beste zenbait kontakizunetan, Irri gorria (1904), Ilunpea (1907), Zazpi urkatuak (1907), arazo sozialak tratatu zituen, iraultzaileen adorea gai harturik. Bere antzerkian, batetik Errusiako bizitza, Anfissa (1904), ukitu zuen, modu aski errealistaz, eta bestetik, drama sinboliko ezkorrak ondu zituen: Pentsamendua (1902), Gizon baten bizitza (1907), Ozeanoa (1911), Storitsin irakaslea (1912).

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

Salgari, Emilio. Italiar idazlea (Verona, 1862 - Val San Martino, Turin, 1911). Verne, Sue eta Dumas idazleen ereduei jarraituz, gazteentzako 150 ipuin eta 80 kontakizun inguru idatzi zituen, gehienak abenturetan oinarrituak. Sandokan pertsonaia ospetsua sortu zuen, eta bere liburu batzuek arrakasta sonatua lortu bazuten ere, ekonomia arazo larriak izan zituen eta bere buruaz beste egin zuen. Obra nagusiak: I misteri della jungla nera (1895, Oihan beltzeko misterioak), I pirati della Malesia (1896, Malaisiako piratak), Il Corsaro Nero (1899, Kortsari beltza), Le tigri di Mompracem (1901, Mompracem-eko tigreak), Jolanda la figlia del Corsaro Nero (1905, Jolanda, Kortsari beltzaren alaba) eta Sandokan alla riscossa (1907, Sandokanen mendekua). Zinema eta telebistarako egokitu dira Salgariren lan asko.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]