1896-10-12 / 1981-09-12

Eugenio Montale

hil zen duela 45 urte

Montale, Eugenio. Idazle italiarra (Genoa, 1896 - Milan, 1981). Bere poemek estilo hermetikoa dute, pesimismoa, eta egungo gizakiaren angustia eta bakardadea islatzen dute. Pegaso, Pan, Solaria eta Letteratura aldizkarietan idatzi zuen. Croce-k bultzatu zuen faxismoaren kontrako adierazpena izenpetu zuen idazleetako bat izan zen. 1945ean Corriere della sera egunkariko zuzendari izendatu zuten. Italiako XX. mendeko poeta nagusitzat hartua da, Ungarettirekin batera. Idatzi dituen lan aipagarrienak: Ossi di seppia (1925, Sepia hezurrak), Occasioni (1939), Quaderno di traduzioni (1948); La bufera e altro (1956, Ekaitza eta beste), La farfalla di Dinard (1961, Dinard-eko tximeleta), hitz lauzko lana; Auto da fe (1966), Satura (1971) eta Sulla poesia (1976, Poesiaz), lan kritikoak. Literaturako Nobel saria jaso zuen 1975ean.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

Poesia kaiera

itzul.: Anjel Lertxundi

Susa, 2015

Munduko Poesia Kaierak 11

1921-09-12 / 2006-03-27

Stanislav Lem

jaio zen duela 105 urte

Lem, Stanislaw. Poloniar idazlea (Lvov, 1921). Bigarren Mundu Gerra amaitu ondoren medikuntza ikasketak egin zituen. Matematikei eta zibernetikari buruzko lanak egin ditu batez ere, eta Poloniako astronautikako elkarteko sortzaileetako bat izan zen. 1973tik Krakoviako unibertsitateko literatura irakaslea da. Zientzia fikziozko eleberri ugari argitaratu ditu (Solaris, Ikerketa, Roboten historiak, etab.)

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

Izarretako bitakora

itzul.: Jose Ramon Urrutxua

, 2006

1871-08-21 / 1919-09-12

Leonid Andreiev

hil zen duela 107 urte

Andreiev, Leonid Nikolaievitx. Errusiar idazlea (Orel, 1871 - Mustamäggi, Finlandia, 1919). Lege karrera labur baten ostean idazteari ekin zion, Gorkik hartarako bihotz emanik. Bazen behin... bere lehen eleberri laburrak ospea ekarri zion. Sexu kontuak errealismoz tratatu zituen Lezea eta Lainopean (1902) eleberri laburretan eta kritika gogorrak bildu zituen. Horietan eta 1906an agertuko zen Gobernaria izenburukoan agerikoak ziren Gorkiren errealismoa eta Tolstoiren giro tragikoa, bizitzaren zentzugabetasunaren kontzientziarekin batera. Beste zenbait kontakizunetan, Irri gorria (1904), Ilunpea (1907), Zazpi urkatuak (1907), arazo sozialak tratatu zituen, iraultzaileen adorea gai harturik. Bere antzerkian, batetik Errusiako bizitza, Anfissa (1904), ukitu zuen, modu aski errealistaz, eta bestetik, drama sinboliko ezkorrak ondu zituen: Pentsamendua (1902), Gizon baten bizitza (1907), Ozeanoa (1911), Storitsin irakaslea (1912).