Jozsef, Attila. Hungariar idazlea (Budapest, 1905 - Balatonszarszo, 1937). XX. mendeko hungariar poeta nagusietako bat da. Idazten gazterik hasi bazen ere, hil ondoren bakarrik izan zen benetan ezagun eta ospetsu. Gazterik egin zen orduan legez kanpo zegoen Hungariako alderdi komunistako kide. 1932an Valóság izeneko literatura aldizkaria sortu zuen, eta 1936an Szép Szo (Eusk. «Argudioa»), eragin handia izan zuen politika eta literatura kazeta. Langileen poeta izan zen eta klase borrokaren sinbolo nagusi bihurtu zuen ama, garbitzaile pobre bat, bere lanetan. Marxen eta Freuden ildotik, errealismoa eta irrazionaltasuna tartekatzen dira Jozsef-en lanetan, eta, gizon modernoaren pentsamendu konplexuaren ondoan, beti nagusitzen da edertasunerako eta armoniarako dei garratza. Etengabeko egonezinean bizi izan zen beti eta bere burua tren aurrera jaurtikiz hil zen. Obra nagusiak: Ez naiz ni oihuka ari den hori (1925), Artzaren dantza (1935), Ez da barkamenik (1936).

[Idazleari buruzko informazio gehiago]