Nabokov, Vladimir. Estatu Batuetako idazlea, Errusian jaioa (San Petersburgo, 1899 - Lausanne, 1977). Errusiar aristokraziako familia batean jaioa zen, eta bere herritik ihes egin behar izan zuen 1917ko urriko iraultzaren ondoren. Cambridge-n egin zituen ikasketak eta ondoren Estatu Batuetara joan zen bizitzera; azkenik Suitzan geratu zen. Haren lanak sarritan esperimentalak eta ilunak badira ere, beti ere erudizio eta zorroztasun handia erakusten dute. Lehen lanak errusieraz idatzi zituen; aipatzekoak dira Etsipena (1936) eta Gonbidapena heriotzara (1938). Ingelesezko lan ospetsuena Lolita (1958) da; gizon heldu batek bere alabaorde gaztearekin dituen maitasun harremanak kontatzen dira bertan. Kritika eta istilu handiak sortu bazituen ere, gaur egungo prosaren klasiko bihurtu da. Beste eleberrien artean aipagarri dira Pnin (1957), Pale Fire (1962, Su apala), eta Ada (1969). Eleberriaz gainera, beste literatura jeneroak ere landu zituen Nabokov-ek: poesia, kritika, autobiografia, etab. Bestalde, tximeletetan aditua zen, eta hori zela eta nazioartean ezaguna.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

Alexis, Jacques Stephan. Haitiko idazle eta iraultzailea (Gonaives, 1922 inguruan - Haiti, 1961). Stephan Alexis eleberrigile (Le noir masqué, 1933) eta diplomatikoaren semea, medikuntza ikasketak burutu zituen; gaztetan komunismoari lotu zitzaion, bizitza osorako. Hiru nobela idatzi zituen: Compère le général Soleil (1955), Les arbres musiciens (1957), L'espace d'un clin (1959). Hauez gainera, ipuin bilduma bat utzi zuen. Duvalierren diktaduraren aurkako gerrilla antolatu nahian, Haitin lehorreratu zen beste gerrillero batzuekin; baina Duvalierren goardiek atxilotu egin zuten eta, itsuski torturatu ondoren, 1961ean hil zuten. Alexis da Antilletako beltzen literaturan eta literatura konprometituan idazlerik garrantzizkoenetakoa.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

Cervantes Saavedra, Miguel de. Idazle espainiarra (Alcala de Henares, 1547 - Madril, 1616). Ez da haren bizitzari buruzko gauza askorik ezagutzen. Valladolideko eta Madrilgo unibertsitateetan ari izan zen. Acquaviva kardinalearen zerbitzari gisa, Erromara joan eta soldadu ibili zen. Lepantoko guduan parte hartu zuen eta, turkoek atxilotu ondoren, bost urte eman zituen Aljerko presondegian. Espainiara itzulita, ezkondu eta funtzionari lanetan hasi zen, baina arazoak izan zituen justiziarekin. Lehen eleberria nobela pastoralen generokoa izan zen, La Galatea (1585). Askoz geroago idatzi zuen El ingenioso hidalgo Don Quijote de la Mancha (lehen zatia 1605ean argitaratu zen eta 1615ean bigarrena), mundu osoko literaturan guztiz ospetsu bihurtuko zen obra. 1613an Novelas Ejemplares izeneko kontakizunak plazaratu zituen. Bi mota bereiz daitezke horietan; egilearen amodiozko abenturak islatzen dituztenak: La española inglesa, El amante liberal eta, errealismoz eta psikologia handiz, gizartearen hainbat alderdi ukitzen dituzten obrak: Rinconete y Cortadillo, El coloquio de los perros. 1614en, poema liburu bat (Viaje al Parnaso), komediak (zortzi) eta «entremes» delakoak (zortzi) argitaratu zituen Cervantesek. Hil zenean, Los trabajos de Persiles y Segismunda eleberria utzi zuen.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]