Kavafis, Konstantino. Poeta greziarra (Alexandria, 1863 - Alexandria, 1933). Zazpi urte zituela aita hil zitzaion eta handik bi urtera, amarekin eta familiarekin batera Ingalaterrara joan zen. Han bizi izan zen zazpi urtez, eta heziketa guztia jaso zuen (ingelesa zen Kavafisen bigarren hizkuntza). Handik itzulitakoan Alexandrian eta batez ere Istanbulen bizi izan zen bolada luzeetan. Hirutan bakarrik egon zen Grezian (1901ean, 1903an eta 1932an). Greziarra zela sentitzeko grekeraz ikasi zuen nerabe aroan. Hasieran hizkuntza landuenaren alde apustu egiten bazuen ere, azkenik herriaren hizkuntzara hurbilduz joan zen, Konstantinoplako dialektoko aberastasunetik eta hizkera klasikotik ahal zena hartuz. Guztira, 154 olerki hautatu zituen argitaratzeko eta antologia batzuk gorabehera (1904 eta 1910), 1935ean argitaratu ziren lehen aldiz, Kavafis bera hil ondoren, beraz. Geroztik aurkitu ziren beste batzuk ere argitaratuak izan dira. Alexandriako Arriskuen ministerioan lan egin zuen. Kavafisen zabalkundea giro anglosaxoian izan zen lehenbizi, E.M. Foster-i esker eta, batez ere Lawrence Durrell-en eleberriengatik. Erabili zituen gaiak hauek izan ziren: amodio homosexuala, sentsualitatez, tristuraz eta miresmenez ikusita; edertasunaren atzeman ezina; historia bera ere gai gisa erabili zuen, gizakiaren eta bere patuaren arteko topaleku gisa.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

Buero Vallejo, Antonio. Espainiar antzerkigilea (Guadalajara, 1916). Errepublikaren aldekoa eta marxista, gerra bukatu ondoren heriotzera kondenatua, 1947an barkatu zioten zigorra. Pintorea eta marrazkigilea hasieran, berea da Gabriel Hernándezi hil aurretik kartzelan zegoela egindako erretratu ezaguna. Gero antzertia hartu zuen adierazpide bakartzat. 1949an Lope de Vega saria lortu zuen, eta era horretara bere lehen lana, Historia de una escalera, aurkeztu zuen. Hasieran antzerki existentziala eta errealista zena, eduki sozial eta politiko ageriagoz bete zen denbora pasa ahala, baliabide berriekin. Zenbait lan: En la ardiente oscuridad (1950); Hoy es fiesta (1956); Las cartas boca abajo (1957); Un soñador para un pueblo (1958); El concierto de San Ovidio (1962); La doble historia del doctor Valmy (1964ean debekatua, 1976an antzeztua); Llegada de los dioses (1971); La Fundación (1974); Diálogo secreto (1984).

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

Nodier, Charles. Frantses idazlea (Besançon, 1780 - Paris, 1844). Argitaratu zituen lehen liburuak izadi zientziei buruzko lanak izan ziren. Gero literatura idazten hasi zen garai hartan ospe handia zuten idazle batzuen liburuak imitatuz. 1812an Iliria lurraldera bidali zuten liburuzain gisa. Frantziara itzuli zen eta ametsaren garrantziaz jabeturik beldurrezko eleberriak eta fantasiazko ipuinak argitaratzen hasi zen. 1824tik 1830era idazle erromantikoek biltokitzat zuten Parisko Arsenal liburutegiko zuzendari izan zen. Haren ideiek eragin handia izan zuten Nerval-engan eta surrealistengan. Idazlan nagusiak: Smarra ou les Démons de la nuit (1821, Smarra edo gaueko deabruak),Trilby ou le Lutin d' Argail (1822, Trilby edo Argaileko iratxoa), La Fée aux Miettes (1832, Ogi papurren maitagarria), Histoire du chien de Brisquet (1844, Brisqueteko zakurraren historia).

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]