Ritsos, Yannis. Poeta greziarra (Monembasia, Peloponeso, 1909 - Atenas, 1990). Maiakovski-ren futurismotik abiatu zen, Traktorea obraz (1934). 1936tik aurrera bide argiagoak aukeratu zituen konpromezuzko literatura bati ekiteko. Komunista zen, eta nazien aurkako erresistentzian eta Greziako gerra zibilean esku hartu zuen, eta kartzelan eta erbestean egon zen luzaroan. Obra nagusiak: Nire arrebaren kantua (1937), Metaxas-en diktadurapean askatasunaren aldeko kantu bihurtu zena, Proba (1943), Sonata ilargiaren argitan (1956) eta Greziako mitologiako pertsonaietan oinarrituriko obrak: Oreste (1963). 1977an Lenin saria eman zioten.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

Teilhard de Chardin, Pierre. Frantses teologoa, filosofoa eta paleontologoa (Puy-de-Dôme, 1881 - New York, 1955). 1899. urtean Jesusen Lagundian sartu zen, eta 1911. urtean apaiz egin zen. 1920-1923 urteetan geologia eta paleontologia irakasle izan zen Parisko Institutu katolikoan. Zientzia espedizio askotan parte hartu zuen: 1923. urtean Paleolitos aroko ordoen zibilizazioa aurkitu zuen, 1929. urtean Shu Ku-tien-go indusketetan parte hartu zuen eta Sinanthropus-a aurkitu zuen. 1951. urtean New Yorken hartu zuen bizilekua, eta antropologia eta paleontologia ikerketak egin zituen Hego Afrikan. Katolizismoa zientzia modernora egokitzen saiatu zen eta gizonaren jatorria aztertu zuen. Giza Fenomenoa liburuan jaso zituen bere ideia nagusiak.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

Bellay, Joachim du. Poeta frantsesa (Liré, Anjou, 1522 - Paris, 1560). Zuzenbidea ikasi zuen Poitiers-en eta 1547an Ronsard ezagutu zuen. Haren joera humanista bere eginik, Parisera aldatu zen eta Coqueret ikastegian sarturik (1547-1549) Jean Dorat helenistaren irakaslea izan zen. 1549koa da haren Défense et Illustration de la langue française: bertan Ronsard buru zuen taldearen helburu poetikoak azaltzen ditu. Petrarca eredu harturik, 1551n hasiera eman zion L'Olive soneto sailari. 1550-1552an gaixotasun larri batek hartu zuen. Ondoko lau urteak (1553-1557) Erroman igaro zituen Jean du Bellay osaba kardinalearen zerbitzuan. Honetan oinarriturik lau liburu argitaratu zituen 1558an: Les antiquités de Rome (1558); Regrets, autorearen libururik behinena; Divers Jeux rustiques eta Poemata, azken hau latinez. Du Bellayk Nafarroako erreginari sonetoak idatzi zizkion, eta Joana erreginak lau hamalaukoz erantzun zion (1565ean argitaratuak Parisko Morel inprimategian). Azkenik, hil aurretik Le poète courtisan izeneko satira egin zuen. Du Bellay, Ronsarden ondoren, La Pléiade taldeko poetarik garrantzitsuena da eta forma perfekzio beteena iritsi zuenetariko bat. Aldizka elegia eta satira maisutasun handiz erabiltzen badaki, duen xarma hunkigarriari esker lirismo erromantikoa iragartzen duela.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]

[Idazleari buruzko informazioa]