Handke, Peter. Austriar idazlea (Griffen, 1942). Bere liburuetan gizonaren bakardadea eta inkomunikazioa kontagai izan ditu. Frantziako Nouveau Roman higikundearen eragina dute Die Hornissen (1966, Liztortzarrak) eta Der Hausierer (1967, Saltzaile ibiltaria) obrek. Literatura konbentzioaren kontra areago joan zen haren «komedietan», hizkuntza bera tresna mugatzaile eta menderatzaile gisa salatuz: Publikumsbeschipfung (1966, Publikoari irainka), Selbstbezichtigung (1966, Autoiraina) eta Kaspar (1968). Hizkuntza adierazpideak errealitatea ulertzeko garaian duen eragina erakutsi nahi du Die Innenwelt der Aussenwelt der Innenwelt (1969, Barneko munduaren kanpoko munduaren barneko mundua) poema liburua. Hurrengo lanetan artearen eta bizitzaren arteko harremanei buruzko burutapenetan dihardu. Harenak dira besteak beste: Die Angst des Tormanns beim Elfmeter (1970, Atezainaren beldurra penaltiaren aurrean), Wim Wendersek zinemara eramana; Der kurze Brief zum langen Abschied (1972, Gutun laburra adio luze baterako); Die Stunde der wahren Empfindung (1975, Benazko sentipen unea); Die linkshändige Frau (1976, Emakume ezkerra); Das Gewicht der Welt (1978, Munduaren pisua) egunerokoa; Geschichte eines Bleistifs (1983, Lapitz baten historia); Kindergeschichte (1981, Kontakizuna neska batekin); Über die Dörfer (1981, Herrietan barrena), poema dramatikoa; Die Lehere der Sainte-Victoire (1980, Sainte-Victoireren dotrina). 1987an W. Wenders-ekin batera Der himmel über Berlin (Berlin gaineko zerua) filmearen gidoia idatzi zuen, Wendersek berak zuzendua.

[Idazleari buruzko informazio gehiago]