Eluard, Eugène Grindel. (Paul Eluard deitua). Poeta frantsesa (Saint-Denis, 1895 - Beynac, 1952). Oso gaztetan erietxe batean sartu behar izan zuen (1912). Lehen Mundu Gerra ezagutu zuen (1914-1918) eta bakea izan zen harez gero bere ametsa: Poèmes pour la Paix (1918, Bakerako poemak). Gerra bukatu zenean, Aragon, Breton, Tzara etab. ezagutu zituen eta, Dada mugimenduan hartu zuen parte; garai hartakoa da Les Animaux et leurs hommes (1921, Animaliak eta beren gizonak). Handik gutxira ordea surrealismora jo zuen (Mourir pour ne pas mourir, 1924, Ez hiltzeko hil). Maria Benz (Nusch) ezagutu zuenean (1929), bizitza errotik aldatu zuen, eta maitasuna bihurtu zuen bere poesiaren ardatz: Capitale de la douleur (1926, Oinazearen hiriburua), L'amour, la poésie (1929, Maitasuna, poesia), La vie inmédiate (1932, Berehalako bizitza), maitasun eroaren kantak dira. Aldi hura igaro ondoren, gauza sotilenetara itzuli zen, hizkuntza gardentasunaren bila: Les yeux fertiles (1936, Begi emankorrak), Donner à voir (1939, Ikustera eman). 1926an Alderdi Komunistan sartu zen, baina Aragonekin izandako istiluen ondoren bota egin zuten (1933). Hala eta guztiz ere, faxismoaren kontrako borrokari eutsi zion (La Victoire de Guernica, 1938). Bigarren Mundu Gerra heldu zenean, erresistentzian sartu eta idazleen nazio batzordeko buru izan zen: garai hartako poemek gerra dute gai nagusitzat. Gerra bukatu zenean, betiko bake ametsari heldu zion berriro: Poésie ininterrompue (1946, Etenik gabeko poesia), Le dur désir de durer (1946, Irauteko desira gogorra),Tout dire (1951, Dena esan).

[Idazleari buruzko informazio gehiago]