Euria eta elurra, negu

Latzaren alaba bitxiak,

Zeru goibeletik ekaitzean

Emaro erortzen dira.

 

Desertuan bizi gara,

Aterperik gabeko lekuan,

Ez da sasipe bat ere

Gu babesteko.

 

Larrua hotzez ikaran,

Barrua gosez,

Zein krudelak diren

Gure bi borrerook.

 

Eta hirugarren borreroa,

Geure harma kargatuak.

Sarritan gure odolak

Elur zuria gorriz tindatu du.

 

Goseak gaude, eta hotzak,

Eta saihetsa zauriturik.

Miseria guzia geurea da,

Halaere geurea da askatasuna.