Euria eta elurra, negu

Latzaren alaba bitxiak,

Zeru goibeletik ekaitzean

Emaro erortzen dira.

 

Eta zer axola guri?

Sukalde epeleko xokoa da

Gure jaun errukitsuak

Ezarri digun lekua.

 

Janari faltarik ez dugu,

Ugazaba aseko denean

Berak utzitako hondarrak

Geuretzat izanen dira.

 

Batzuetan, egia da,

Kolpatu egiten gaituela.

Baina, mingarria den arren,

Zakurrak laster biltzen ditu bere hezurrak.

 

Eta haserrea iragan delarik

Ugazabak deitu eta guk,

Bere agindura, zoriontsu

Mihizkatzen ditugu bere oinak.