Ezaguna dut lurralde bat non munduak honako izenak dituen:

Zarreu Grandiella Picu la Mouta Paniceiros

 

Mundu bat bideen zentzua galdu duena

Jerusalem hiria haur baten ahurrean eraikia

 

Mundu bat garaia argitsua liraina zena

Iturri eta lats eta ibai asmo

 

Han gizakumeak isilik daude eta etsipen da isiltasuna

Han izateaz ahaztu ginen Han etsi egin genuen

 

Lurralde bat non etxea jausten ari den hazitegia zubia erortzen ari

Errota eliza gizakumea ere abailtzen ari

 

Han begirada garbia apala zen

Lainoak ortzean lagatako ohe-hutsunea

 

Han non haurtzaroko oroitza usteldua besterik

 

geratzen ez zaigun Bakardade gurea

 

Gurearen utzikeria

 

 

Paniceiros

Conozo un pais onde el mundu llámase / Zarréu Grandiella Picu La Mouta Paniceiros // Un mundu  que perédu l’aldu los caminos / Xerusalén levantao na palma la mano d’un nenu // Un mundu que yera altu luminosu esbeltu / Naciente y fonte y vocacion de riu // Onde los homes callen y el silencio ya renuncia / Onde escaecimos el ser Onde claudicamos // Un país onde la casa cai cai l’orru la ponte / El molín la ilesia l’home tamién cai // Onde la  mirada yera pura cenciella / la xaceda que dexara la nube en cielu // Onde namás nos queda la memoria / corrompida de la infancia La nuesa soledá // L’abandonu de nueso.