|
ZALDI IRRINTZI HANDIA
Che-ri eskainia
The most beautiful neigh of the world
Jendeak esan ohi du, amerikarrek, iparramerikarrek esan ohi dute: “Don Kixote” bat da Leon Felipe. Ez hainbeste, gentlemen, ez hainbeste. Heroiari eutsi baino ez diot egiten... eta bai, esaten ahal dut... eta esatea maite dut: ni Rocinante naiz. Ez naiz heroia, baina nire hezurren bizkar iharraren gainean daramat eta arnasa hartzen entzuten dut... eta hark bezala arnasa hartzen ikasi dut... eta iraintzen eta blasfematzen eta irrintzi egiten. Asko maite dut irrintzi egitea. “O, putumeak!... pertsekutatzen nauten gaizto enkantagarriok” Nolakoa da irrintzi hura, amerikarrok? Hastapen hauxe duena: Justi-i-i-zia!! Hor i letran jartzen da azentua, oso altu eta sostenitua turuta dardarti eta kirrinkari baten moduan. Jus-ti-i-i-i-zia!! Zein irrintzi ederra! Rocinantek oso maite du irrintzi egitea. Ikasi beharra daukazue, amerikarrok. Zatozte. Orain goazen irrintzi egitera, oraintxe bertan denok batera, Washingtongo kapitoliotik... ozen, ozen, ozen... irrintzia Vietnameraino heldu arte eta vietnamdar guztiek entzun dezaten arte, eta baita Kubara ere eta kubatar guztiek entzun arte, garaipen unibertsal handiaren turutaren moduan, lurreko biztanle guztiek planetako gatazkak oro betiko bertan behera gelditzearen seinale aditu dezaten arte. Justi-i-i-i-zia!! Zein irrintzi ederra! The most beautiful neigh of the world.
El gran relincho Dedicado al Che / The most beautiful neigh of the world La gente suele decir, los americanos, / los norte-americanos suelen decir: / León Felipe es un “Don Quijote”. / No tanto, gentlemen, no tanto. / Sostengo al héroe nada más ... / y sí, puedo decir... / y me gusta decir: / que yo soy Rocinante. / No soy el héroe, / pero le llevo sobre el magro espinazo de mis huesos / y le oigo respirar ... / y he aprendido a respirar como él... / y a injuriar / y a blasfemar / y a maldecir / y a relinchar. / A mí me gusta mucho relinchar. / “¡Oh, hideputas! ... estos malos encantadores que me persiguen” / ¿Cómo es aquel relincho, americanos? / Aquel que empieza: / ¡Justí-í-í-cia!! / Aquí el acento cae sobre la í, / muy agudo y sostenido / como un vibrante y estridente cornetín: / ¡Jus-tí-í-í-í-cia!! ¡Qué bonito relincho! / A Rocinante le gusta mucho relinchar. / Y a mí también me gusta mucho relinchar. / Tenéis que aprender, americanos. / Venid. Vamos a relinchar ahora, / ahora mismo todos juntos, / desde el capitolio de Washington... / fuerte, fuerte, fuerte... / hasta que el relincho llegue a Viet Nam / y lo oigan todos los vietnamitas, / y a Cuba también / y lo oigan todos los cubanos, / como el cornetín / de la gran victoria universal, / hasta que lo oigan los hombres todos de la tierra / como el cese definitivo de todas las hostilidades del planeta. / ¡Justí-í-í-í-cia! ¡Oh, qué hermoso relincho! / The most beautiful neigh of the world.
ZALDI IRRINTZI HANDIA |